|
ULAŞILAN MESAJ: MERHAMET
BU SABAH UYANDIĞIMDA FARKLI HİSLERLE, KARIŞIK DÜŞÜNCELERLE DOLUYDUM.
NEDENSİZ BİR ŞEKİLDE.
HİSSETTİKLERİM BELKİ OLACAKLARIN HABERCİSİYDİ. DAHA ÖNCE BÖYLE KARIŞIK HİSLERLE HİÇ DOLMAMIŞTIM.
GİYİNDİM, EVDEN ÇIKTIM.
YOL ÜSTÜNDE AĞLAYAN BİR ÇOCUK GÖRDÜM.
ÇOCUĞUN YANINA OTURDUM. ÇOCUĞA VİCDANIMLA YAKLAŞTIM BİRAZ DAHA.
TAM KONUŞMAYA BAŞLAYACAKTIM Kİ; ÇOCUK BANA YAŞLI GÖZLERLE, HATTA KAN ÇANAĞINA DÖNEN GÖZLERLE BAKTIKTAN SONRA,
İNSANLARDAN NEFRET ETTİĞİNİ SÖYLEDİ.
BAŞIMDAN KAYNAR SULAR DÖKÜLMÜŞTÜ.
BEN ONUN DERDİYLE DERTLENECEKKEN O BENİMDE İÇİNDE BULUNDUĞUM TÜM İNSANLARDAN NEFRET ETTİĞİNİ SÖYLÜYORDU.
SAATİME BAKTIM, İŞİME GEÇ KALIYORDUM.
ÇOCUĞA BAKTIM.
BÖYLE BİRİSİ YÜZÜNDEN İŞİME GEÇ KALAMAZDIM. ZATEN PATRONUM GADDAR BİR ADAMDI. İLK FALSOMDA BENİ İŞTEN ATARDI.
İÇİMDEN YİNE DE ÇOCUĞA YARDIM ETMEK GEÇTİ.
CEBİMDEKİ PARALARDAN BOZUK OLANLARI ÇIKARIP ÇOCUĞA UZATTIM.
ÇOCUK;
“BANA ACIMAYIN, MERHAMET GÖSTERİN. BANA VİCDANINIZ İLE YAKLAŞIN”
DEDİ.
BEN ARKAMDA BU SÖZLERİNİ TAM ANLAYAMADIĞIM ÇOCUĞU BIRAKIP UZAKLAŞTIM.
İŞİME GİTTİM. AMA İÇİMDEKİ DUYGULAR, DÜŞÜNCELER, BENİ İŞİMDEN ALIKOYUYORDU. İŞE MOLA VERDİK. KAHVEMİ YUDUNLARKEN ÇOCUĞUN BANA
“MERHAMET GÖSTERİN, VİCDANINIZLA YAKLAŞIN” SÖZÜ HALA KULAĞIMDA ÇINLIYORDU.
CEKETİMİ ALDIM, ÇIKTIM. ARTIK PATRONUMDAN KORKMUYORDUM İSTERSE BENİ KOVSUNDU. İÇİMDE BİR FIRTINA KOPUYORDU. VE DERİNLERDE AĞLAYAN BİR ÇOCUĞUN SESİ YANKILANIYORDU:
“MERHAMET GÖSTERİN, VİCDANINIZLA YAKLAŞIN!”
NEREYE GİTTİĞİMİ BİLMEDEN YÜRÜYORDUM. DELİ GİBİ, DİVANE GİBİ.
AYAKLARIMIN BENİ O İSMİNİ DAHİ BİLMEDİĞİM ÇOCUĞA GTÜRDÜĞÜNÜ ANLAMAM GEÇ SÜRMEDİ. GÖZLERİM SÖZLERİYLE İÇİMDE FIRTINALAR KOPARAN O ÇOCUĞU ARIYORDU.
İLK GÖRDÜĞÜM YERE GELDİM AMA ÇOCUK YOKTU.
ÇOCUĞU SORDUM YAKINDAKİ BİR BÜFENİN SAHİBİNE. O DA ÇOCUĞUN AZ ÖNCE BİR ARABANIN ALTINDA KALARAK ÖLDÜĞÜNÜ SÖYLEDİ.
HIÇKIRIKLAR BOĞAZIMDA DÜĞÜMLENDİ.
VE EKLEDİ BÜFECİ:
“ ÇOCUĞUN ELİNDE ÇİRKİN BİR EL YAZISIYLA ŞÖYLE BİR YAZI BULMUŞLAR.
‘AZ ÖNCE BİR AMCA YANIMA GELDİ. TAM İNSANLARA BAKIŞIM DEĞİŞECEKTİ Kİ SAATİNE BAKTI VE ELİME BİRKAÇ KURUŞ PARA TUTUŞTURMAK İSTEDİ. O AN ANLADIM Kİ BU ZAMANDA MERHAMET KALMAMIŞ. SONRA DA ÇEKİP GİTTİ.’”
İÇİM BURKULDU. YUMRUĞUMU SIKTIM. UTANDIM KENDİMDEN İKİ DAMLA GÖZYAŞI DÖKÜLDÜ YANAKLARIMDAN USULCA.
PİŞMANLIK VE SUÇLULUK GÖZYAŞLARIYDI BUNLAR.
SAATLERCE SOKAKLARDA YÜRÜDÜM BÖYLESİNE.
ARADAN BİR ZAMAN GEÇMİŞTİ Kİ, HERGÜN İŞE GİDERKEN YOLUMUN ÇOCUĞU GÖRDÜĞÜM BANKIN ORADAN GEÇTİĞİNİ FARK ETTİM.
VE BİR GÜN YİNE AYNI BANKTA BİR ÇOCUK GÖRDÜM.
O DA AĞLIYORDU.
AMA BU DEFA ONA YÜREĞİMLE DOKUNACAKTIM.
BU DEFA BİLİYORDUM Kİ, AĞLAYAN BİR SOKAK ÇOCUĞUNU BOZUK PARALAR DEĞİL, SAĞLAM BİR MERHAMET KURTARIR.
BİR BABACAN TAVIR, ANAÇ BİR GÜLÜMSEME, BİR BAŞ OKŞAMASI.
BU DEFA DERSİMİ ÇALIŞMIŞTIM. ONA PARA YERİNE MERHAMET VERECEKTİM. ONUN PARADAN DAHA ÇOK BUNA İHTİYACI VARDI.
ÇOCUĞUN YANINA OTURDUM. GÖZLERİNİN İÇİNE İNANILMAZ BİR SEVGİ VE MERHAMETLE BAKTIM.
ÇOCUK BANA DÖNEREK:
“BANA HAYATI ANLAT AMCA, SEVGİYİ ANLAT” DEDİ.
SUSTUM.
YİNE SAATİME BAKTIM.
VE BEN YİNE GEÇ KALIYORDUM.
AMA BU DEFA GİTMEMEM GEREKTİĞİNİ, EĞER GİDERSEM NELERİ KAYBEDECEĞİMİ BİLİYORDUM……..
KİMSENİN KARŞISINA ÇIKACAK ÖYLE BİR ÇOCUĞUN KALMADIĞI BİR DÜNYA DİLEKLERİMLE…
DEVAM EDECEK…..
|
